Πίνακας Περιεχομένων
Η τέχνη του δρόμου είναι μια από τις πιο ζωντανές μορφές σύγχρονης καλλιτεχνικής έκφρασης. Δεν είναι απλώς εικαστική παρέμβαση, αλλά ένας τρόπος αφήγησης, κοινωνικού σχολιασμού και επαναπροσδιορισμού της σχέσης μας με τον δημόσιο χώρο. Κινούμενη ανάμεσα στην τέχνη και την καθημερινότητα, μετατρέπει τους τοίχους της πόλης σε καμβάδες μνήμης, έκφρασης και διαλόγου.
Στη Θεσσαλονίκη, η κουλτούρα του graffiti και της τέχνης του δρόμου ή αλλιώς του street art είναι ιδιαίτερα έντονη. Από εμβληματικά murals, όπως το κορίτσι με το φοίνικα του DALeast και Faith47 ή της ομάδας UrbanAct, μέχρι τα αμέτρητα tags και pieces Ελλήνων graffiti artists, που συναντά κανείς σε κάθε γειτονιά της πόλης. Είναι, λοιπόν, γεμάτη από αυτή τη ζωντανή αστική αφήγηση που επανανοηματοδοτεί τον δημόσιο χώρο.
Στο πλαίσιο του άρθρου, συνομιλήσαμε με ένα μέλος του NW Crew, έναν graffiti artist που μας μίλησε για τη δική του οπτική πάνω στην κουλτούρα της τέχνης του δρόμου του graffiti, την πορεία του στον χώρο και τις πηγές έμπνευσής του. Παράλληλα, αναφέρθηκε και στο streetwear brand και στα έργα που έχει δημιουργήσει, καθώς και στις μελλοντικές του βλέψεις, δείχνοντας πώς η δημιουργικότητα μπορεί να περνά από τον τοίχο στην καθημερινότητα.
...για εμάς, το NW δεν είναι απλώς ένα όνομα ή ένα λογότυπο· είναι μια κοινότητα, μια στάση ζωής και μια υπενθύμιση ότι η τέχνη μπορεί να φέρει τους ανθρώπους πιο κοντά...
Ιδρυτικό μέλος NW Crew
1. Από πού ξεκίνησε το όνομα NW και τι σημαίνει για σένα;
«Το NW ξεκίνησε αρχικά ως μια ιδέα για ένα τατουάζ που ήθελα να κάνω, κάτι που θα προσδιόριζε ξεκάθαρα τη γειτονιά από την οποία προερχόμαστε. Τα αρχικά σημαίνουν North West και αναφέρονται στα βορειοδυτικά της πόλης, εκεί όπου μεγαλώσαμε και διαμορφωθήκαμε ως παρέα. Στη συνέχεια, το NW έγινε η ταυτότητά μου στο graffiti και σταδιακά εξελίχθηκε σε κάτι πολύ μεγαλύτερο. Δεν εκπροσωπούσε πλέον μόνο εμένα, αλλά και την ομάδα μας, τους φίλους μου και τη γειτονιά που μας ένωσε. Έτσι γεννήθηκε το NW Crew.
Μεγαλώσαμε σε ένα προάστιο της Θεσσαλονίκης, σε μια κοινωνία σχετικά κλειστή και αρκετά συντηρητική. Παρ’ όλα αυτά, η γειτονιά αποτέλεσε για εμάς σημείο αναφοράς. Εκεί δημιουργήθηκαν φιλίες πολλών χρόνων, σχέσεις που χτίστηκαν μέσα από κοινές εμπειρίες, εύκολες και δύσκολες, και παραμένουν ισχυρές μέχρι σήμερα. Προφανώς μια ολόκληρη γειτονιά δεν μπορεί να λειτουργεί σαν οικογένεια. Ωστόσο, σε μια εποχή όπου η αποξένωση είναι όλο και πιο έντονη, είναι ωραίο άνθρωποι που έχουν μια κοινή πορεία να εξελίσσονται μαζί δημιουργικά, πάντα ο καθένας στο κομμάτι που γουστάρει και εκφράζεται από αυτό».
«Όταν αισθάνεσαι ότι ανήκεις σε μια ομάδα με κοινό πνεύμα και κοινές αξίες, αυτό μετατρέπεται φυσικά σε έκφραση μέσα από την τέχνη. Το NW, λοιπόν, δεν αφορά μόνο το graffiti. Ξεκίνησε όντως ως ένα απλό tag, ως ταυτότητα ενός graffiti artist, όμως στη συνέχεια, μέσα από συνεργασία και ανταλλαγή απόψεων με φίλους της ομάδας που μοιράζονταν την ίδια αισθητική καταβολή και τη hip-hop κουλτούρα, εξελίχθηκε σε κάτι πιο οργανωμένο.
Σε αυτό το δεύτερο στάδιο αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε ρούχα και σειρές clothing γύρω από αυτή την ταυτότητα, αλλά και να αρχίσουμε να διοργανώνουμε events σε μορφή πάρτι για τους ανθρώπους που συνδέονται με το NW. Από την αρχή της διαδρομής μας αγκαλιάστηκε από ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών και αυτό μας έδειξε ότι το μήνυμα που εκπροσωπούσε είχε μεγαλύτερη απήχηση από ό,τι είχαμε φανταστεί. Για εμάς, το NW δεν είναι απλώς ένα όνομα ή ένα λογότυπο· είναι μια κοινότητα, μια στάση ζωής και μια υπενθύμιση ότι η τέχνη μπορεί να φέρει τους ανθρώπους πιο κοντά».
2. Με ποια μορφή γκράφιτι ταυτίζεσαι περισσότερο;
«Σίγουρα πιο πολύ απ’ όλα έχω ασχοληθεί με τα tags και τις γραμματοσειρές γενικότερα, οπότε αυτά είναι που με εκφράζουν και περισσότερο. Ωστόσο έχω κάνει αρκετά pieces και throw-ups. Παρ’ όλα αυτά, θεωρώ ότι το κάθε πράγμα έχει τον ρόλο του και τον λόγο ύπαρξής του. Το tag είναι η ταυτότητα του writer· είναι ο τρόπος να αφήσεις το στίγμα σου στον αστικό χώρο και να δείξεις την παρουσία σου. Τα throw-ups είναι πιο γρήγορα και άμεσα, ενώ τα pieces και τα murals σου δίνουν τη δυνατότητα να αφιερώσεις περισσότερο χρόνο και να αναπτύξεις μια πιο ολοκληρωμένη ιδέα».
«Αισθητικά, δεν θα έλεγα ότι περιορίζομαι σε μία συγκεκριμένη προσέγγιση. Ανάλογα με το τι κάνω, μπορεί να κινηθώ από πιο μονόχρωμες και λιτές δουλειές μέχρι πιο πολύχρωμες συνθέσεις. Τα murals, για παράδειγμα, προσφέρονται περισσότερο για χρώμα, λεπτομέρεια και μεγαλύτερη ελευθερία στην έκφραση, ενώ στα tags και στα throw-ups η έμφαση δίνεται περισσότερο στη φόρμα, τη γραμμή και την αμεσότητα. Οπότε, παρότι ταυτίζομαι περισσότερο με τα tags, δεν θεωρώ ότι κάποια μορφή είναι ανώτερη από τις άλλες. Μέσα στην κουλτούρα του γκράφιτι όλες εξυπηρετούν διαφορετικές ανάγκες και συνυπάρχουν. Από μια απλή υπογραφή μέχρι ένα μεγάλο mural, όλα αποτελούν διαφορετικές εκφράσεις της ίδιας κουλτούρας και της ίδιας ανάγκης να αφήσεις το αποτύπωμά σου στον δημόσιο χώρο».
4. Πώς εμπνέεστε για τη δημιουργία των έργων σας και πόσο επηρεάζεστε από τα προσωπικά σας βιώματα, τους ανθρώπους γύρω σας και άλλους καλλιτέχνες;
«Η έμπνευσή μου δεν προέρχεται από μία μόνο πηγή. Είναι το αποτέλεσμα των προσωπικών μου βιωμάτων, των ανθρώπων που έχω γύρω μου, της μουσικής που ακούω και των καλλιτεχνών που θαυμάζω.
Από μικρή ηλικία με ενδιέφερε η ζωγραφική, αλλά κυρίως ο πειραματισμός με τα γράμματα. Παρακολούθησα μαθήματα ζωγραφικής, όπου απέκτησα σημαντικές τεχνικές βάσεις, ενώ η δασκάλα μου ήταν από τους πρώτους ανθρώπους που πίστεψαν στον τρόπο με τον οποίο εκφραζόμουν καλλιτεχνικά. Αναγνώρισε ότι με εξέφραζε περισσότερο μια πιο ελεύθερη μορφή δημιουργίας και με ενθάρρυνε να γνωρίσω τον κόσμο του graffiti. Αυτή η στήριξη αποτέλεσε σημαντική πηγή έμπνευσης και με βοήθησε να ακολουθήσω τον δικό μου δημιουργικό δρόμο.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξή μου έπαιξε η περίοδος της καραντίνας. Ήταν μια περίοδος έντονου πειραματισμού, κατά την οποία αφιέρωσα αμέτρητες ώρες σχεδιάζοντας, δοκιμάζοντας νέες ιδέες και εξελίσσοντας την τεχνική και την αισθητική μου».
«Με επηρεάζουν επίσης πολύ οι άνθρωποι που βρίσκονται γύρω μου. Η επαφή με δημιουργούς διαφορετικών ηλικιών και εμπειριών με βοηθά να βλέπω το graffiti από διαφορετικές οπτικές και να εξελίσσομαι μέσα από την ανταλλαγή ιδεών. Εξίσου σημαντική είναι και η hip-hop κουλτούρα, η οποία για μένα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της δημιουργικής διαδικασίας και του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνομαι την τέχνη του δρόμου.
Όσον αφορά τους καλλιτέχνες που με έχουν επηρεάσει, ξεχωρίζω τους One Up, μια ομάδα graffiti writers από τη Γερμανία, γνωστοι για τις μεγάλες ομαδικές παραγωγές της και τη δυναμική αισθητική τους. Θαυμάζω επίσης τον Banksy, τον Βρετανό street artist, ο οποίος ανέδειξε τη street art ως μέσο κοινωνικού και πολιτικού σχολιασμού, .Τέλος, με έχει επηρεάσει ο WEKMAN, Ρώσος graffiti writer και δημιουργός του καναλιού Tag Machine, μέσα από το οποίο καταγράφει την πραγματική διαδικασία του graffiti. Η αφοσίωση, η συνέπεια και η επιμονή του στην καθημερινή εξάσκηση μου έδειξαν ότι η εξέλιξη απαιτεί χρόνο, πειθαρχία και συνεχή παρουσία στον δρόμο.
Πιστεύω ότι κάθε εμπειρία, κάθε άνθρωπος και κάθε εικόνα που συναντάμε αφήνει το αποτύπωμά της. Η έμπνευση δεν είναι μια στιγμιαία ιδέα, αλλά μια συνεχής διαδικασία που διαμορφώνει σταδιακά την καλλιτεχνική μου ταυτότητα και αποτυπώνεται σε κάθε έργο που δημιουργώ».
5. Ποιες περιοχές της Θεσσαλονίκης θεωρείς ότι έχουν αναπτύξει τη δική τους street art και graffiti κουλτούρα;
«Αρχικά, θεωρώ ότι η ίδια η Θεσσαλονίκη αποτελεί από μόνη της πηγή έμπνευσης. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί τη χαρακτηρίζουν ως την άτυπη πρωτεύουσα της ελληνικής hip-hop κουλτούρας. Και όταν μιλάμε για hip-hop, δεν αναφερόμαστε μόνο στη rap μουσική η οποία έχει λάβει μεγάλη αποδοχή , αλλά σε ολόκληρη την κουλτούρα: το graffiti, το breakdance, το DJing και όλες τις μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης που τη συνοδεύουν. Αυτό δεν συνέβη τυχαία.
Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη με πυκνό-κατοικημένες, τσιμεντένιες γειτονιές, των οποίων η αισθητική θυμίζει σε αρκετά σημεία τα μεγάλα αστικά κέντρα όπου γεννήθηκε η street κουλτούρα. Παράλληλα, ιδιαίτερα στις δυτικές συνοικίες, η εργατική ταυτότητα της πόλης, η αίσθηση της περιθωριοποίησης και τα βιώματα της καθημερινότητας βρήκαν φυσικό τρόπο έκφρασης πάνω στους τοίχους, μέσα από έργα graffiti και street art. Ξεχωριστή θέση κατέχουν και τα πανεπιστήμια της πόλης. Οι χώροι τους έχουν φιλοξενήσει διαχρονικά έργα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, από μεγάλες τοιχογραφίες και murals μέχρι tags, throw-ups .
Δεν είναι τυχαίο ότι το πανεπιστήμιο αποτελεί έναν χώρο όπου οι νέοι επιλέγουν να εκφραστούν. Το graffiti δίνει τη δυνατότητα να μιλήσεις ελεύθερα, άμεσα και χωρίς φίλτρα για όσα σε απασχολούν. Από τη φύση του είναι μια ριζοσπαστική μορφή τέχνης, που ιστορικά γεννήθηκε ως φωνή ανθρώπων οι οποίοι ένιωθαν περιθωριοποιημένοι ή ήθελαν να αμφισβητήσουν το κατεστημένο. Για αυτόν τον λόγο πιστεύω βρίσκουν και αποδοχή από την πανεπιστημιακή κοινότητα καθώς οι νέοι ήταν πάντα ρηξικέλευθοι».
«Μία περιοχή που με έχει επηρεάσει ιδιαίτερα είναι η Βαλαωρίτου. Ο έντονα φοιτητικός χαρακτήρας της, η νυχτερινή ζωή και η συγκέντρωση ανθρώπων με διαφορετικές καλλιτεχνικές αναφορές δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου η street κουλτούρα εξελίσσεται διαρκώς. Είναι χαρακτηριστικό ότι ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις επιλέγουν να ενσωματώσουν στοιχεία της graffiti αισθητικής στους χώρους τους, είτε μέσα από murals, είτε μέσα από ιδιαίτερες γραμματοσειρές, είτε μέσα από γενικότερες street art αναφορές στον σχεδιασμό και τη διακόσμηση των καταστημάτων τους. Παράλληλα, στη Βαλαωρίτου βρίσκονται μερικά από τα σημαντικότερα murals της Θεσσαλονίκης, μεταφέροντας ισχυρά κοινωνικά μηνύματα και ενισχύοντας τον καλλιτεχνικό χαρακτήρα της πόλης.
Θεωρώ ότι οι χώροι όπου συγκεντρώνονται νέοι άνθρωποι, είτε πρόκειται για χώρους διασκέδασης είτε για πολιτιστικά στέκια, συμβάλλουν καθοριστικά στην ανάπτυξη αυτής της κουλτούρας. Εκεί γεννιούνται συνεργασίες, ανταλλάσσονται ιδέες και δημιουργούνται κοινότητες ανθρώπων με κοινά ενδιαφέροντα.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν για μένα και τα Κάστρα. Εκεί συναντά κανείς μια όμορφη αντίθεση: από τη μία πλευρά η ιστορικότητα και η παραδοσιακή αρχιτεκτονική της περιοχής και από την άλλη τα graffiti που καλύπτουν αρκετούς τοίχους. Αυτή η συνύπαρξη δημιουργεί έναν ενδιαφέροντα διάλογο ανάμεσα στο παλιό και το νέο, σαν μια προσπάθεια να συνδεθεί η ιστορία της πόλης με τη σύγχρονη καλλιτεχνική έκφραση. Αυτό αποδεικνύει ότι η street κουλτούρα της Θεσσαλονίκης δεν περιορίζεται σε μία μόνο γειτονιά, αλλά αποτελεί ένα ζωντανό δίκτυο διαφορετικών περιοχών, καθεμία από τις οποίες έχει τη δική της ταυτότητα και τη δική της συμβολή στην εξέλιξή της».
6. Πώς γεννήθηκε η ιδέα πίσω από το NW Clothing;
«Η ιδέα για το NW Clothing γεννήθηκε από μια προσωπική ανάγκη να εκφράσω δημιουργικά μια αισθητική που με χαρακτήριζε εδώ και χρόνια. Πάντα με ενδιέφερε η κουλτούρα του δρόμου, το graffiti, η rap μουσική και γενικότερα οι μορφές έκφρασης που αναπτύσσονται μέσα από το αστικό περιβάλλον. Από πολύ νωρίς είχα την επιθυμία να μεταφέρω αυτή την αισθητική σε ένα αντικείμενο που να μπορεί να φορεθεί και να γίνει μέρος της καθημερινότητας του κόσμου.
Η ιδέα υπήρχε περισσότερο ως ένα δημιουργικό όραμα. Ήθελα να σχεδιάσω ρούχα που να αποτυπώνουν το ύφος και την ενέργεια της street κουλτούρας, όχι μόνο μέσα από τα γραφιστικά στοιχεία ή τα prints, αλλά μέσα από τη συνολική τους ταυτότητα».
«Με ενδιέφερε ο τρόπος που ένα ρούχο μπορεί να επικοινωνεί μια στάση ζωής. Παράλληλα, ένας κολλητός μου, ο οποίος ασχολείται ενεργά με τη rap μουσική και αποτελεί μέλος του crew μας, βρισκόταν σε μια φάση όπου ήθελε να δημιουργήσει το πρώτο του merch. Μέσα από συζητήσεις που κάναμε γύρω από τη μουσική, το street wear και τη δημιουργία γενικότερα, διαπιστώσαμε ότι μοιραζόμασταν την ίδια αισθητική αντίληψη και τον ίδιο τρόπο σκέψης. Έτσι, προέκυψε η ιδέα να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να δημιουργήσουμε κάτι που θα ξεπερνούσε τα όρια ενός απλού merch project.
Σταδιακά, αυτό που ξεκίνησε ως μια δημιουργική ιδέα εξελίχθηκε σε κάτι πιο οργανωμένο. Το NW Clothing δημιουργήθηκε ως μια προσπάθεια να συνδεθούν διαφορετικές μορφές έκφρασης — το graffiti, η μουσική, η street κουλτούρα και το fashion design — κάτω από μια κοινή ταυτότητα και αισθητική. Δεν ήταν απλώς μια προσπάθεια παραγωγής ρούχων, αλλά ένας τρόπος να αποτυπωθούν εμπειρίες, επιρροές και στοιχεία μιας κουλτούρας που μας έχει επηρεάσει ουσιαστικά. Να δημιουργήσουμε, δηλαδή, κάτι που μας εκφράζει και μεταφέρει αυτή την σε όσους ταυτίζονται με τον ίδιο τρόπο ζωής και σκέψης».
7. Πώς μεταφέρεται η αισθητική του graffiti από τον δρόμο στα ρούχα και στις υπόλοιπες δημιουργίες σας;
«Από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησα να ασχολούμαι με το clothing, η ιδέα μου ήταν να μεταφέρω την αισθητική του δρόμου αυτούσια ή προσαρμοσμένη πάνω στα ρούχα. Ήθελα όσα βλέπουμε καθημερινά στους τοίχους της πόλης να αποκτήσουν μια νέα μορφή έκφρασης, χωρίς όμως να χάσουν τον χαρακτήρα και την αυθεντικότητά τους. Είτε πρόκειται για ένα απλό tag, ένα throw-up, ένα ολοκληρωμένο mural ή μια πιο σύνθετη σύνθεση με χαρακτήρες, προσπαθώ να μεταφέρω αυτή την αισθητική στο ύφασμα, διατηρώντας την ενέργεια και τη φιλοσοφία που έχει πάνω στον τοίχο.
Για μένα, το ρούχο είναι ακόμη ένας καμβάς. Παράλληλα, θεωρώ ότι η μόδα μπορεί να λειτουργήσει ως ένας τρόπος να γνωρίσει περισσότερος κόσμος την hip-hop και την graffiti αισθητική. Τα ρούχα απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες και μπορούν να φέρουν κοντά ανθρώπους που ίσως μέχρι σήμερα αντιμετώπιζαν αυτή την τέχνη με επιφύλαξη. Έτσι, η street αισθητική γίνεται πιο προσιτή και μπορεί να αποτελέσει αφορμή για να γνωρίσει κάποιος βαθύτερα την κουλτούρα που την συνοδεύει. Από αυτή τη σκέψη γεννήθηκαν και τα custom ρούχα.
Είναι το κομμάτι στο οποίο μπορώ να εκφραστώ απόλυτα, χωρίς περιορισμούς, μεταφέροντας τη δική μου ταυτότητα ως καλλιτέχνης. Εκεί επιλέγω να χρησιμοποιώ τα πιο αυθεντικά στοιχεία της graffiti αισθητικής: γράμματα που μοιάζουν να στάζουν, πιτσιλιές χρώματος, έντονες γραμμές και ακατέργαστες υφές που παραπέμπουν άμεσα στον δρόμο».
«Ακόμη και στα γυναικεία σχέδια δεν φοβήθηκα να πειραματιστώ. Χρησιμοποίησα στοιχεία όπως στρας και glitter, διατηρώντας όμως πάντα τη λογική και την αισθητική της graffiti κουλτούρας. Μου αρέσει να συνδυάζω διαφορετικά υλικά και επιρροές, αποδεικνύοντας ότι η street art μπορεί να προσαρμόζεται σε διαφορετικά στιλ χωρίς να χάνει την ταυτότητά της. Η ίδια φιλοσοφία υπάρχει και στους πίνακές που δημιουργώ. Μέσα από αυτούς προσπαθώ να δείξω ότι η τέχνη του δρόμου μπορεί να μεταφερθεί από τον τοίχο σε έναν καμβά και να σταθεί ισάξια ως έργο τέχνης, διατηρώντας την εκφραστικότητα, την ένταση και τα μηνύματα που χαρακτηρίζουν το graffiti».
8. Τι σημαίνει για εσάς να βλέπετε τα δικά σας σχέδια να «ζωντανεύουν» πάνω σε ρούχα και να τα φοράει ο κόσμος;
«Ήταν όραμα μου να κάνω street brand ένδυσης ακόμη κι αν δεν είχα ασχοληθεί ποτέ με τον χώρο της μόδας . Κυρίως όμως, ήθελα να δω τη graffiti αισθητική να μεταφέρεται πάνω σε ρούχα — στα ρούχα που θα φορούσα εγώ ο ίδιος και οι φίλοι μου. Τα ρούχα που δημιουργούμε είναι ουσιαστικά κομμάτια της δικής μας αισθητικής και της δικής μας καθημερινότητας. Δεν είναι απλώς προϊόντα· είναι εκφράσεις μιας νοοτροπίας και ενός τρόπου ζωής που μας αντιπροσωπεύει.
Το να βλέπω τα σχέδιά μου πάνω σε ρούχα, είτε πρόκειται για custom κομμάτια, είτε για ρούχα της σειράς το να βλέπεις να τα φοράει ο κόσμος, είναι μια πολύ ιδιαίτερη εμπειρία. Στην αρχή υπάρχει πάντα μια αβεβαιότητα για το πώς θα υποδεχθεί ο κόσμος μια πιο «street» και graffiti αισθητική. Όταν όμως βλέπεις θετική ανταπόκριση και ανθρώπους να το αγκαλιάζουν, αυτό γίνεται η μεγαλύτερη επιβεβαίωση.
Ακόμη πιο όμορφο για μένα είναι όταν βλέπω ανθρώπους που φοράνε τα ρούχα να συνδέονται μεταξύ τους. Αυτό είναι κάτι που με γεμίζει πραγματικά, γιατί τότε καταλαβαίνω ότι δεν πρόκειται μόνο για ρούχα, αλλά για έναν τρόπο να δημιουργούνται μικρές συνδέσεις μεταξύ ανθρώπων. Με αυτόν τον τρόπο νιώθω ότι «η φάση» αποκτά μια πιο συλλογική διάσταση. Δεν αφορά μόνο εμένα, αλλά μια κοινότητα που μοιράζεται μια κοινή αισθητική και μια κοινή ενέργεια, κάτι που συνδέεται άμεσα και με τη φιλοσοφία του NW Crew».
8. Ποια είναι η διαδικασία για ένα custom made κομμάτι;
«Η διαδικασία για ένα custom-made κομμάτι ξεκινά πάντα από το ίδιο το ρούχο. Συνήθως επιλέγω είτε κάποιο piece από second-hand ή thrift stores, είτε από resell πλατφόρμες σε πιο προσιτές τιμές. Υπάρχουν και περιπτώσεις όπου φίλοι ή κοντινά μου άτομα μου εμπιστεύονται προσωπικά τους ρούχα για να τα μετατρέψω σε custom κομμάτια, πάντα μέσα στη λογική και την αισθητική του NW.
Αρχικά παρατηρώ το ρούχο ως ‘καμβά’. Μελετάω τις ιδιαιτερότητές του, τη γραμμή του, το ύφασμα και το πώς μπορεί να αναδειχθεί μέσα από το σχέδιο. Στη συνέχεια αποφασίζω ποια χρώματα και ποια τεχνοτροπία θα του ταιριάζουν, ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι ισορροπημένο και αισθητικά ολοκληρωμένο. Ανάλογα με το σχέδιο, χρησιμοποιώ είτε stencil είτε freehand τεχνικές».
«Στα ρούχα μου επιλέγω κυρίως γραμματοσειρές διαφορετικών στυλ, δηλαδή από πιο tag και throw-up αισθητική μέχρι πιο dark και έντονες μορφές γραφής. Μέσα από αυτή τη διαδικασία δημιουργείται και μια μορφή σχέσης με το ρούχο και τον άνθρωπο που θα το φορέσει. Σε τεχνικό επίπεδο, χρησιμοποιώ ειδικά χρώματα για ύφασμα, τα οποία εφαρμόζονται με προσοχή ώστε να «δέσουν» σωστά πάνω στο υλικό.
Μετά την ολοκλήρωση του σχεδίου, το ρούχο αφήνεται να στεγνώσει και στη συνέχεια περνάει από διαδικασία θερμικής σταθεροποίησης, συνήθως με σιδέρωμα. Αυτό βοηθάει το χρώμα να εισχωρήσει στις ίνες του υφάσματος και να σταθεροποιηθεί, ώστε να έχει μεγαλύτερη αντοχή στον χρόνο και στη χρήση.
Τα custom pieces έχουν φυσικά διαφορετική κοστολόγηση από τα έτοιμα κομμάτια των drops, καθώς πρόκειται για εξατομικευμένη δουλειά. Ωστόσο, για μένα η διαδικασία δεν αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως εμπορική πράξη. Επειδή είναι κάτι που αγαπώ και με εκφράζει, προσπαθώ να διατηρώ μια ισορροπία, χωρίς υπερβολική εμπορευματοποίηση, δίνοντας έμφαση κυρίως στη δημιουργική πλευρά και στην ποιότητα του αποτελέσματος».
9. Πού θα θέλατε να δείτε να εξελίσσεται το NW στο μέλλον, είτε στη graffiti κουλτούρα, είτε στη μόδα, είτε στα events;
«Σίγουρα στο μέλλον θα ήθελα το NW να εξελίσσεται ταυτόχρονα σε όλα τα επίπεδα, χωρίς καμία από τις εκδοχές του να σταματήσει ή να περιοριστεί. Να συνεχίσει να υπάρχει και μέσα από το graffiti και μέσα από τη μόδα, αλλά και μέσα από events και δράσεις που εκφράζουν τη συνολική του φιλοσοφία.
Σε επίπεδο ρούχων, θα ήθελα να διευρυνθεί ακόμη περισσότερο ο κύκλος των ανθρώπων που τα φοράνε και να φτάσει σε ένα σημείο όπου περισσότεροι άνθρωποι θα αντιληφθούν ότι η street και graffiti αισθητική μπορεί να «δουλέψει» σε κάθε μορφή ένδυσης, χωρίς περιορισμούς. Παράλληλα, υπάρχει η επιθυμία να πειραματιστούμε περισσότερο, να δημιουργήσουμε και διαφορετικές κατηγορίες προϊόντων, όπως γυναικεία αξεσουάρ, ώστε η αισθητική του NW να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερο εύρος. Ήδη κάναμε και το πρώτο μας καλοκαιρινό γυναικείο drop, κάτι που αποτέλεσε σημαντικό βήμα για εμάς».
«Στο κομμάτι των events, πέρα από τα πάρτυ και τη πιο «fun» πλευρά που ήδη υπάρχει, θα ήθελα να ενσωματωθούν πιο διαδραστικές εμπειρίες. Events όπου ο κόσμος θα μπορεί να συμμετέχει ενεργά, είτε μέσα από live graffiti, είτε μέσα από live custom ρούχα, είτε ακόμη και μέσα από μικρά δημιουργικά “παιχνίδια” που φέρνουν τον κόσμο πιο κοντά στην κουλτούρα.
Στόχος είναι να μην είναι απλώς παρατηρητές, αλλά μέρος της διαδικασίας. Γενικά, είμαστε πολύ ανοιχτοί στο μέλλον και έχουμε μεγάλη όρεξη να δουλέψουμε και να εξελιχθούμε. Το NW δεν λειτουργεί μόνο με οικονομικό κίνητρο. Όλοι στην ομάδα έχουμε τις δουλειές μας και το βλέπουμε περισσότερο σαν δημιουργικό project και σαν κάτι που αγαπάμε πραγματικά, το οποίο θέλουμε να εξελίξουμε με τον χρόνο και να του δώσουμε ακόμη μεγαλύτερη διάσταση».
