Θεατρικές ομάδες – StageYourIdea Blog https://blog.stageyouridea.com Το επίσημο blog της StageYourIdea Mon, 24 Jul 2023 08:26:32 +0000 el hourly 1 https://wordpress.org/?v=7.1.4 https://blog.stageyouridea.com/wp-content/uploads/2022/08/Favicon-1-150x150.png Θεατρικές ομάδες – StageYourIdea Blog https://blog.stageyouridea.com 32 32 Η καλλιτεχνικά πολύπλευρη Μαρία Στεφάνου και το μουσικό θέατρο της Θεσσαλονίκης https://blog.stageyouridea.com/maria-stefanou-mousiko-theatro-thessaloniki/ Sat, 22 Jul 2023 18:08:04 +0000 https://blog.stageyouridea.com/?p=4564

Πίνακας Περιεχομένου

Αεικίνητη και ορμώμενη από εκείνο το εσωτερικό «κάλεσμα» που την καθοδηγεί στα τόσο σταθερά και επιτυχή της καλλιτεχνικά βήματα, η Μαρία Στεφάνου με ιδιαίτερη αφοσίωση στο μουσικό θέατρο έχει ήδη στο ενεργητικό της μια σειρά θεατρικών παραστάσεων που έχει επιμεληθεί συγγραφικά, σκηνοθετικά και χορογραφικά η ίδια, βιβλία που έχει συγγράψει και την δημιουργία ενός φυτωρίου νέων ταλέντων, των εργαστηρίων του Μουσικού Θεάτρου Στεφάνου.

Γι’ αυτήν την πολύπτυχη δημιουργικότητά της αλλά και την απόφασή της να επενδύσει καλλιτεχνικά στη Θεσσαλονίκη μιλάει στην ομάδα της StageYourIdea.

Μαρία Στεφάνου: Η εσωτερική αναζήτηση λειτουργεί ως πηγή έμπνευσης και οδοδείκτης

Μαρία Στεφάνου Διοργανώτρια Μουσικών Παραστάσεων Θεσσαλονίκη
κα. Μαρία Στεφάνου - Διοργανώτρια / Παραγωγός Μουσικών Παραστάσεων

Διαβάζοντας κανείς το πλούσιο βιογραφικό σας, δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί ποιες είναι οι κυριότερες προκλήσεις που αντιμετωπίσατε στην προσπάθεια σας να αποκτήσετε ένα αναγνωρίσιμο στίγμα στον καλλιτεχνικό χώρο και, φυσικά, που βρίσκετε όλη αυτήν την ανεξάντλητη ενέργεια. 

“Καλησπέρα σε όλους σας. Είναι δύσκολο να μεταφέρω μέσα σε λίγες γραμμές την αίσθηση των όσων συνάντησα στον δρόμο μου μέχρι να ανακαλύψω κομμάτια του ποιά είμαι και να τα υλοποιήσω. Δεν μιλάμε για προκλήσεις αλλά για πολύ μεγάλη κούραση. 

Ούτε πρόκειται για κάποια ανεξάντλητη ενέργεια απο πίσω, παρά μόνο η θέληση και η αίσθησή μου ότι γνώριζα πάντα μέσα μου ότι είμαι για κάτι άλλο από αυτό που μου όριζαν οι άλλοι ότι είμαι ή και που μου έλεγε ο νους μου ότι είμαι. Μέσα στον άνθρωπο υπάρχει μια εσωτερική αίσθηση. Ένα καλεσμα που μας καθοδηγεί όλους. Αυτό και άκουσα”.

Η υπέρβαση των δυσκολιών και η ανταμοιβή

Αυτήν την ολιστική, αν θέλετε, προσέγγιση στην τέχνη σπάνια τη βλέπουμε σε έναν άνθρωπο, σ’ έναν καλλιτέχνη. Πόσο μάλλον στην Ελλάδα, και ακόμη πιο ειδικά στη Θεσσαλονίκη.  Έχετε νιώσει ποτέ ότι στην Θεσσαλονίκη περιορίζεστε; Ποια είναι η σχέση σας με το κοινό της Θεσσαλονίκης;

“Πολλοί καλλιτέχνες πιστεύουν ότι η Θεσσαλονίκη τους περιορίζει και γι’ αυτό επιλέγουν να φύγουν για την Αθήνα ή το εξωτερικό. 

Εγώ επέστρεψα από το Λονδίνο συνειδητά για να ξεκινήσω την καλλιτεχνική μου πορεία στην Θεσσαλονίκη. Νιώθω ότι αυτή η πόλη παρά τα όσα έχει περάσει και σίγουρα τις υπαρκτές ελλείψεις της, έχει την ενέργεια της δημιουργίας την οποία δίνει σε όλο τον κόσμο και την χώρα μας φυσικά. Ίσως είχε ανάγκη ορισμένους από εμάς τους καλλιτέχνες να πιστέψουμε σε ”αυτήν” και να δώσουμε την ενέργεια μας εδώ ώστε να χτίσουμε ή καλύτερα να ξαναχτίσουμε αυτήν που λένε νεκρή καλλιτεχνικά Θεσσαλονίκη σε αυτό που της αξίζει να είναι.

Όσο για την σχέση μου με αυτήν, πέρα από την αγάπη φυσικά που της έχω, η αλήθεια είναι ότι η Θεσσαλονίκη με έχει αγκαλιάσει όπως την αγκάλιασα και εγώ. Μου έχει γεμίσει τα θέατρα, τα εργαστήριά μου και τις παρουσιάσεις μου πολλές φορές. Ναι, με μεγάλη κούραση και, ίσως, με περισσότερη από το να ήμουν αλλού, όμως η ποιότητα της πορείας μου εδώ και οι βάσεις που έχτισα για εμένα είναι ασύγκριτες”.

Η αγάπη για την τέχνη είναι η κινητήριος δύναμη για την αξιοποίηση των εναλλακτικών αιθουσών της Θεσσαλονίκης

Έχετε συμμετάσχει σε παραγωγές, και έχετε ανεβάσει και δικές σας, σε σημαντικούς χώρους πολιτισμού της πόλης, όπως το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και το Ράδιο Σίτυ. Από την άλλη βλέπουμε ότι όλο και περισσότερες αίθουσες στη Θεσσαλονίκη – δεν αναφέρομαι στις παραδοσιακά θεατρικές αίθουσες αλλά σε πιο εναλλακτικές τοποθεσίες – να ενδιαφέρονται να φιλοξενήσουν από ολοκληρωμένες παραστάσεις μέχρι άλλου είδους θεατρικά δρώμενα, ίσως πιο υβριδικά. Ποια είναι η άποψη σας για έναν ανέβασμα της δουλειά σας σε τέτοιες αίθουσες; Αναφέρομαι είτε σε καλλιτεχνικά καφέ ή μπαρ είτε σε αίθουσες όπου διοργανώνονται εργαστήρια, σεμινάρια κ.ο.κ. Βέβαια, γνωρίζω ότι εσείς πλέον δραστηριοποιείστε στον πολυχώρο σας, αλλά θα με ενδιέφερε πάρα πολύ η άποψή σας ως προς αυτό. 

“Ο κάθε καλλιτέχνης υλοποιεί και παρουσιάζει την τέχνη του όπου νιώθει και θέλει. Έχω παρουσιάσει δημιουργίες μου και έχω συνεργαστεί και με πιο εναλλακτικούς χώρους όπως το όμορφο Καφωδείο ή το «τέως» Jazz Club French Keys. Εντός του καλοκαιριού θα ανακαινιστεί και παρουσιαστεί και ο δικός μου δεύτερος χώρος όπου θα στεγάζονται πλέον και τα νέα εργαστήρια μουσικού θεάτρου Στεφάνου. 

Λόγω του μεγέθους του σίγουρα θα φιλοξενήσει και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, παρουσιάσεις και σεμινάρια όλων των τεχνών”.

Υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις που πρέπει να έχουν αυτές οι αίθουσες για να λειτουργήσουν με αυτόν τον τρόπο και ποιες είναι αυτές;

“Τεχνικά σίγουρα υπάρχουν πολλές απαιτήσεις από προδιαγραφές στον ήχο, τα φώτα, την σωστή θέαση για τον θεατή, όμως, πάνω από όλα την αγάπη για την τέχνη, την ποιότητα και την συνεχή θέληση για εξέλιξη όλων όσων τις διαχειρίζονται”.

Πράγματι, η κα. Μαρία Στεφάνου ως έμπειρη και ταλαντούχα δημιουργός είναι η πλέον αρμόδια να ορίσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις προκειμένου μια αίθουσα να καταστεί κατάλληλη για να φιλοξενήσει μια θεατρική ή άλλου είδους παράσταση.

Πρόβα θεατρικής ομάδας σε αίθουσα tabula rasa

Ακολουθώντας τις συμβουλές των ειδικών του θεατρικού χώρου, σας παραθέτουμε εδώ όλα όσα θα πρέπει να λάβετε υπόψιν στην αναζήτησή σας για την ιδανική αίθουσα ανάδειξης της θεατρικής τέχνης και του πολιτισμού. 

Η επιχειρηματική διάσταση

Αν και είστε ένας άνθρωπος ταγμένος στην Τέχνη, πλέον ασχολείστε ενεργά – και διορθώστε με αν κάνω λάθος – και με το business κομμάτι της επιχείρησής σας. Πώς είναι αυτός ο συνδυασμός; Σας απελευθερώνει, μια που κι εσείς καλείστε να πάρετε όλες τις αποφάσεις και να κάνετε όλες τις επιλογές, ή σας περιορίζει, καθώς όλα χρειάζονται μια οικονομική και πρακτική διαχείριση από εσάς;

“Ξεκίνησα ως καλλιτέχνης. Μου πήρε χρόνια να με ανακαλύψω σε αυτό το κομμάτι και συνειδητοποίησα ότι είναι κάτι που θα διαρκέσει όλη μου την ζωή. 

Μεγαλώνοντας είδα ότι έχω την ανάγκη και την θέληση να συνδράμω ενεργά στο να δώσω εργασία να δημιουργήσω ομάδες, να αγκαλιάσω εγώ η ίδια τα έργα μου όπως τους αξίζουν. Αυτό με οδήγησε στις επιχειρήσεις όπου και άνοιξα την ατομική μου επιχείρηση το 2017. 

Ήταν ένας νέος δρόμος για εμένα αυτός τότε που με οδήγησε με την σειρά του να κατεβώ από την σκηνή και να αφοσιωθώ στην δημιουργία και να δώσω βήμα πλέον σε άλλους καλλιτέχνες, αφού είδα φυσικά ότι χρειαζόταν πλέον να επιλέξω. Δεν το μετανιώνω. Το αντίθετο”.

Πρακτική διαχείριση της επικοινωνίας και το πλαίσιο συνεργασιών

Θα θέλατε να μας ξεναγήσετε για λίγο στα… παρασκήνια των παραγωγών σας και στον τρόπο που ξεπερνάτε καθημερινά πρακτικά προβλήματα; Για να γίνω πιο σαφής: α) για να επικοινωνήσετε μεταξύ σας ως μέλη της ομάδας σας χρησιμοποιείτε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το τηλ ή κάποιο σύστημα διαχείρισης πρότζεκτ/εργασιών, όπως το trello και το notion ή κάτι άλλο; β) Έχετε εξωτερικούς συνεργάτες, σταθερούς ή έκτακτους, για την περαιτέρω προώθηση ενός έργου ή μια παράστασής σας ή ακόμη και για κάποιον άλλο λόγο; γ) Δίνετε μεγάλη σημασία στην αξιοποίηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης;

“Το κάθε έργο και project είναι διαφορετικό όποτε έχει και διαφορετικές ανάγκες. Με βάση αυτές και το μέγεθος των θιάσων ή των ομάδων, αποφασίζουμε και το πως θα επικοινωνούμε ή πως θα ενημερώνουμε τα μέλη. 

Ναι, έχω σταθερούς συνεργάτες που εκτιμώ και τους επιλέγω χρόνια και πάλι ανάλογα τις ανάγκες συνεργάζομαι μαζί τους ως εξωτερικούς συνεργάτες καθώς έχουν τις δικές τους επιχειρήσεις, είτε ως ‘υπαλλήλους΄ μέσω της δικής μου επιχείρησης. 

Πάντα βέβαια είμαι ανοιχτή σε νέες γνωριμίες και καλωσορίζω κάθε χρόνο νέους καλλιτέχνες και συνεργάτες στις δράσεις μου. Όσο για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μού είναι καινούργια καθώς αφοσιώθηκα για χρόνια στην ουσία και την ποιότητα αυτού που κάνω. Υπάρχει άφθονο υλικό που δεν έχω προλάβει να ανεβάσω στο ευρύ κοινό. Πλέον έχω ομάδα που τα διαχειρίζεται”.

Ο δραστήριος πολυχώρος και η ανταπόκριση του κοινού της Θεσσαλονίκης

Ένα μεγάλο κομμάτι της δραστηριότητάς σας αφορά και μαθήματα που πραγματοποιούνται στο χώρο σας. Μιλήστε μας για αυτά. Ποια είναι η ανταπόκριση του κοινού; Έχετε μαθητές κάθε ηλικίας, δηλαδή και παιδιά και ενήλικες; Ποια η σχέση της νεότερης γενιάς με την τέχνη;

“Οι νέοι ψάχνονται. Ευθύνη δική μας είναι να τους δώσουμε τα ερεθίσματα ώστε να δοκιμάσουν και να δουν που ανήκουν και τι τους ταιριάζει. Η τέχνη είναι τεράστια. Στα εργαστήρια μας διδάσκουμε χορό, τραγούδι, υποκριτική σε ερασιτεχνικό και επαγγελματικό επίπεδο, από 3 χρονών χωρίς κανένα ανώτατο ηλικιακό όριο ως προς την ενασχόλησή του. 

Όπως προανέφερα, πλέον θα έχουμε δύο χώρους και οι δύο στο Φάληρο της Θεσσαλονίκης, περιοχή Δελφών κάτω από το Ιπποκράτειο νοσοκομείο. Ο ένας θα φιλοξενεί τα γραφεία μας και τα ιδιαίτερα μαθήματα τραγουδιού καθώς και τις κλειστές ομάδες και ο νέος μας χώρος θα φιλοξενεί όλα τα ομαδικά μαθήματα μας και όλες τις νέες ομάδες και τμήματα, latin, μοντέρνου κ.α. που θα πραγματοποιούμε. 

Η εξειδίκευσή μας παραμένει πάντα το μουσικό θέατρο. Εξού και το όνομα των εργαστηρίων μας, Εργαστήρια Μουσικού Θεάτρου Στεφάνου“.

Ο πολυχώρος σας διατίθεται και προς ενοικίαση σε άλλα σχήματα και καλλιτέχνες για την πραγματοποίηση προβών, ανέβασμα παραστάσεων ή άλλες δράσεις; Σας ενδιαφέρον γενικότερα οι συνέργειες; 

“Ναι”.

Η συγγραφή στο επίκεντρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας

Συνέντευξη που παραχώρησε στο πολιτιστικό μέσο thessculture η κα. Μαρία Στεφάνου

Η σχέση σας με το βιβλίο είναι πολύ ιδιαίτερη. Ήθελα να ρωτήσω πώς ξεκίνησε το ταξίδι της συγγραφής και γιατί επιλέξατε να διαθέτετε τα βιβλία σας μέσω της δικής σας σελίδας;

“Η συγγραφή είναι ένα πολύ δικό μου εσωτερικό κομμάτι. Μέσω αυτής μοιράζομαι όλα όσα νιώθω, βλέπω και μαθαίνω στο πέρασμα μου στη ζωή. Είναι η βάση όλης μου της δημιουργίας. 

Πρώτα γράφω το βιβλίο ή το κείμενο και μετά τα μελοποιώ, το κάνω έργο και βήματα και χορογραφίες. Έτσι δημιούργησα και το πρώτο μου έργο Ένα Βήμα Τη Φορά the musical το οποίο άνοιξε τον δρόμο για όλα τα υπόλοιπα. 

Τα βιβλία μου διατίθενται μέσα και από την δική μου ιστοσελίδα αλλά και μέσω ιστοσελίδων άλλων φορέων όπως και μέσα από βιβλιοπωλεία, εκθέσεις και παρουσιάσεις. Πλέον έχω 8 τίτλους αυτογνωσίας που έχω εκδόσει μέσα από τον δικό μου πλέον εκδοτικό οίκο Stefanou Books”.

Μελλοντικά εγχειρήματα

Ποια είναι τα πρότζεκτ που ετοιμάζετε τώρα και τι μοναδικό να περιμένουμε από την νέα σεζόν;

“Φέτος θα συνεχίσω για 7η χρονιά το έργο μου Ένα Βήμα Τη Φορά The Μusical το οποίο έχει αγκαλιαστεί θερμά με περίπου 48000 θεατές και έχει χαρακτηριστεί ως το πρώτο musical αυτογνωσίας Παγκοσμίως. Θα ανεβεί στην σκηνή και φέτος για σχολεία και για κοινό. 

Ακολουθεί ‘Ο Κουνελοπατίνης Στην Γειτονιά Χωρίς Κανόνες’ που αφορά την κυκλοφοριακή αγωγή και είναι για παιδιά εως 4ης Δημοτικού, το οποίο θα παρουσιαστεί μέσα στις σχολικές τάξεις αλλά και σε γνωστό θέατρο της πόλης.

Ήδη ξεκίνησε και το νέο μου musical αυτογνωσίας Twelve εμπνευσμένο από τους 12 Θεούς του Ολύμπου, το οποίο πρωτοπαρουσιάστηκε από τους σπουδαστές των εργαστηρίων μας στο Ράδιο Σίτυ και συζητάμε το ενδεχόμενο να περάσει πλέον και στο ευρύ κοινό. 

Το Χριστουγεννιάτικό μου έργο Πως Φτιάχτηκε Το Χιόνι σίγουρα είναι ένα από τα project που θα συζητηθεί να ξανανέβει καθώς αγαπήθηκε και αυτό πάρα πολύ θερμά”.

Την κα. Μαρία Στεφάνου θα την βρείτε στα κοινωνικά δίκτυα

3209287 facebook logo media page social icon  Maria Stefanou Productions

2959748 instagram photo share icon  Stefanou_Maria

]]> Εταιρεία Θεάτρου MONKS: «θέλουμε να φέρουμε τον κόσμο πίσω στο θέατρο» https://blog.stageyouridea.com/etairia-theatrou-monks/ Thu, 11 May 2023 20:04:48 +0000 https://blog.stageyouridea.com/?p=3490

Πίνακας Περιεχομένου

Συνέντευξη των μελών της Εταιρείας Θεάτρου MONKS στην StageYourIdea με αφορμή την επικείμενη παρουσίαση του θεατρικού έργου «Άλκηστη» του Ευριπίδη στο πλαίσιο της «Ανοιχτής Θεατρικής Σκηνής της Πόλης 2023».

«Μ΄ αγαπάς; Θα πέθαινες για μένα;»

Θεματική φωτογραφία - εταιρεία θεάτρου Monks

Μια φράση-κλισέ μεταξύ ερωτευμένων ‘παίρνει σάρκα και οστά’ και μετουσιώνεται σε έναν από τους πιο δυσερμήνευτους μύθους της αρχαιοελληνικής μυθολογίας, εμπνέοντας στον τραγικό ποιητή Ευριπίδη να μας δώσει το αριστούργημά του «‘Αλκηστη». Η Θεσσαλονικιώτικη θεατρική ομάδα MONKS επιλέγει ν’ ανεβάσει αυτό το εμβληματικό έργο, συμμετέχοντας στην «Ανοιχτή Θεατρική Σκηνή της Πόλης 2023» στις 12, 13 και 14 Μαϊου στο Δημοτικό Θέατρο Άνετον. 

Με αφορμή την παράσταση, κάναμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με τους MONKS, και πιο συγκεκριμένα με τους Γιώργο Μιχαλάκο (σκηνοθέτης/ηθοποιός), Γιάννη Μαυρόπουλο (σκηνοθέτης/ηθοποιός), Ανθούλα Αηδώνη (ηθοποιός), Βικτώρια Παπαδοπούλου Σισκοπούλου (ηθοποιός), Κωσταντίνος Τσώνης (ηθοποιός) και Ιωάννης Καμπούρης (ηθοποιός) 

Η τραγική επικαιρότητα της Άλκηστης

Eυριπίδου Άλκηστη, ένα κλασικό έργο σε ένα σύγχρονο ανέβασμα. Πώς συνομιλεί ένα τέτοιο έργο με το σύγχρονο κοινό; Και τι σημαίνει η επιλογή του ανεβάσματός του τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή για την ομάδα σας;

Γιάννης Μαυρόπουλος: Οι τραγωδίες μιλούν για ζητήματα οικουμενικά και η «Άλκηστη» δεν αποτελεί εξαίρεση. Δυστυχώς το θέμα του έργου είναι πολύ «σημερινό». Ο Αδμητος ζητά από τη γυναίκα του να πεθάνει στη θέση του. Συχνά βλέπουμε ζευγάρια, συντρόφους, συζύγους που ο ένας ζητά από τον άλλον ή την άλλη να «πεθάνει», ή τουλάχιστον να μη ζήσει όπως θέλει, για να μπουν μπροστά τα δικά του «θέλω». Στο έργο γίνεται λόγος για «θυσία», για «ηρωισμό», ακόμα και για «ανδρεία». Είναι όροι που συχνά καθαγιάζουν μια αδικία, χρυσώνουν το χάπι σε μια νοσηρή κατάσταση, όπου το πρόσωπο δεν έχει επιλέξει να θυσιαστεί.

Η παράστασή μας υπόσχεται να θίξει το θέμα αυτό σε μια πολύ προσιτή γλώσσα, μια μετάφραση έμμετρη αλλά που μπορούν να την καταλάβουν όλοι και να τους αφορά. Παράλληλα, είναι μια σπουδή στα βαλκανικά έθιμα του πένθους, που ενέχουν από μόνα τους μεγάλη θεατρικότητα. Έθιμα περισσότερο ή λιγότερο γνωστά που συντίθενται μέσα στην παράσταση εν μέσω της δράσης.

Για τους MONKS αυτή είναι η έβδομη χρονικά παράσταση, η μεγαλύτερη ως τώρα παραγωγή και η πρώτη προσπάθεια προσέγγισης ενός αρχαίου κειμένου. Μια πρόκληση για όλους τους συντελεστές αλλά και μια δουλειά που στοχεύει να παρακινήσει όλες τις ομάδες θεατών. Καθώς συμμετέχουμε με την «Άλκηστη» στο Φεστιβάλ «Ανοιχτή Θεατρική Σκηνή» του Δήμου Θεσσαλονίκης, είμαστε συμμέτοχοι μιας συλλογικής προσπάθειας ανάδειξης της δουλειάς που κάνουν τα τοπικά σχήματα της πόλης, στις δυνατότητες των οποίων πιστεύουμε πολύ.

Το υπόβαθρο της ομάδας και ο Woody Allen

Εταιρεία θεάτρου Monks

Ποια είναι η ιστορία των Monks; Πώς συγκροτήθηκε η ομάδα σας, ποια η φιλοσοφία της και πόσο εύκολο ήταν το ξεκίνημά σας στη Θεσσαλονίκη;

Γιώργος Μιχαλάκος: Το 2018, 6 φοιτητές της σχολής θεάτρου του Α.Π.Θ. συναντιούνται σε πρόβες για ένα θεατρικό του Woody Allen. Αποφάσισαν πως αυτή η συνεργασία δεν έχει λόγο να σταματήσει και δημιουργούν μια ομάδα, τους MONKS.  Από τότε έχουν ως στόχο να φέρουν τον κόσμο πίσω στο θέατρο και να συνεργαστούν με κάθε καλλιτέχνη και ομάδα που έχει την ίδια φλόγα και όραμα για μια Θεσσαλονίκη με θέατρο. 

Καμιά αρχή δεν είναι εύκολη και κάθε νέα δουλειά είναι ένα ρίσκο, ένας καθηγητής μας πάντα μας έλεγε: «Η αποτυχία εκεί έξω δεν είναι όπως μέσα στην προστατευτική φούσκα της σχολής. Πονάει και κοστίζει». Όμως η νεανική ορμή μας οδήγησε στο να βγάλουμε τον «Ωραίο & Sexy» στο θέατρο Τ τον Νοέμβριο του 2019. Το συναίσθημα του να «έρθεις αντιμέτωπος με το κοινό» μας εξίταρε. Και συνεχίζει να μας εξιτάρει.

Οι αναπόφευκτες πρακτικές προκλήσεις

Γιώργος Μιχαλάκος: Τα βασικά προβλήματα είναι η οικονομική συγκυρία, η απουσία κατάλληλων χώρων και η θεατρική πραγματικότητα της Θεσσαλονίκης. Όπως κάθε άνθρωπος που ασχολείται με το θέατρο, έτσι και εμείς προσπαθούμε να κατανοήσουμε το πόσος κόσμος βλέπει πράγματι θέατρο στην πόλης μας.

Οι μικρές σκηνές της πόλης, που μια ομάδα στα δικά μας κυβικά μπορεί όντως να νοικιάσει, πασχίζουν να γεμίσουν τις αίθουσες τους με θεατές. Παράλληλα οι μεγαλύτερες σκηνές είναι απλησίαστες λόγω τιμής και νοικιάζονται κυρίως από αθηναϊκές παραγωγές που έχουν και τα «μεγάλα ονόματα» στον θίασο τους, άρα γεμίζουν. Αυτό μας δείχνει πως υπάρχει θεατρόφιλο κοινό στη πόλη, το οποίο εμείς οφείλουμε και θέλουμε να προσεγγίσουμε. Θέλουμε να τους συστήσουμε το ελεύθερο τοπικό θέατρο, μα δυσκολευόμαστε.

Οφείλουμε να τονίσουμε πως υπάρχουν χώροι που μας στηρίζουν ουσιαστικά, Θέατρο Τ, Studio 29A, 11 Grey Studio κ.α. αλλά τα τελευταία χρόνια έχουν ξεφυτρώσει πολλές νέες ομάδες και καλλιτέχνες, το οποίο είναι υπέροχο, αλλά χρειαζόμαστε περισσότερους χώρους που μπορούν να μας στεγάσουν, για να κάνουμε αυτό που αγαπάμε. Θέατρο.

Στα παρασκήνια της ομάδας

Theatre Company Monks skg

Θα θέλατε να μας ξεναγήσετε για λίγο στα… παρασκήνια της θεατρικής ομάδας; Για να γίνω πιο σαφής,

α. έχετε κάποιο συγκεκριμένο χώρο όπου κάνετε σταθερά τις πρόβες σας;

β. για να επικοινωνήσετε μεταξύ σας ως μέλη της ομάδας χρησιμοποιείτε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το τηλ ή κάποιο σύστημα διαχείρισης πρότζεκτ;  Έχετε εξωτερικούς συνεργάτες, σταθερούς ή έκτακτους;

Βικτώρια Παπαδοπούλου Σισκοπούλου: Οι πρόβες μας γίνονται σε ένα υπόγειο στο κέντρο της πόλης, είναι το σημείο που εξελίσσονται οι ιδέες μας και παίρνουν μορφή οι δράσεις μας και γι’ αυτό τον αγαπάμε πολύ. Χρησιμοποιούμε κυρίως το messenger για να επικοινωνήσουμε και οι συναντήσεις που αφορούν την πορεία της ομάδας και τον συντονισμό της γίνονται μια φορά το μήνα δια ζώσης.

Υπάρχουν επίσης εξωτερικοί συνεργάτες, με αρκετούς έχουμε κρατήσει σταθερές σχέσης συναδελφικότητας και εκτίμησης. Η εταιρεία μας είναι ανοιχτή σε συνεργασίες, εκτός από τον πυρήνα που αποτελείται από εμάς τους έξι, σε κάθε δουλειά μας συμμετέχουν ακόμη περισσότεροι.

Το θεατρικό κοινό της Θεσσαλονίκης «αναζητά το καινούργιο»

Το θεατρικό κοινό της Θεσσαλονίκης αγκαλιάζει τις νέες θεατρικές ομάδες; Σας ρωτώ από την εμπειρία σας, δεδομένου ότι η Θεσσαλονίκη θεωρείται παραδοσιακά μια θεατρική πόλη. Ή τελικά είναι ένα πιο συντηρητικό κοινό που προτιμά τις θεατρικές ‘πεπατημένες’, ακόμη κι όταν μπορεί να συνοδεύονται από την αντίστοιχη έμπνευση;

Βικτώρια Παπαδοπούλου Σισκοπούλου: Θεωρώ πως η Θεσσαλονίκη απαρτίζεται από ένα θεατρόφιλο κοινό που αγαπά πολύ να βλέπει νέες ομάδες και φρέσκιες ιδέες. Βέβαια, έχει συνηθίσει περισσότερο να παρακολουθεί τα παραδοσιακά ανεβάσματα γιατί διαφημίζονται περισσότερο και υπερτερούν σε αριθμό. Ωστόσο, το κοινό της πόλης αναζητά το καινούριο.

Οι εναλλακτικές αίθουσες με τις κατάλληλες προϋποθέσεις «δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τις κλασικές»

Όλο και περισσότερες αίθουσες στη Θεσσαλονίκης – δεν αναφέρομαι στις παραδοσιακά θεατρικές αίθουσες αλλά σε πιο εναλλακτικούς χώρους – ενδιαφέρονται να φιλοξενήσουν από ολοκληρωμένες παραστάσεις μέχρι άλλου είδους θεατρικά δρώμενα, ίσως πιο υβριδικά.

Ποια είναι η άποψη σας για έναν ανέβασμα της δουλειά σας σε τέτοιες αίθουσες; Υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις που πρέπει να έχουν αυτές για να λειτουργήσουν με αυτόν τον τρόπο; 

Γιάννης Μαυρόπουλος Δεν σνομπάρουμε καθόλου τέτοιους χώρους, άλλωστε η τελευταία μας χρονικά παράσταση, η «Προδοσία» του Harold Pinter εγκαινίασε έναν τέτοιο χώρο ως θέατρο. Θα πρέπει ωστόσο να εμπίπτουν σε μία από τις εξής δύο κατηγορίες:

1) Να είναι ένας χώρος με πολύ ιδιαίτερο χαρακτήρα, που θα πάει ένας θίασος να προσαρμοστεί ο ίδιος σε αυτόν και στην αύρα του, ή,

2) να είναι ένας πολυμορφικός χώρος με κατάλληλο ηχητικό και φωτιστικό εξοπλισμό, που θα μπορεί να είναι ευέλικτος σε κάθε πρότζεκτ.

Συχνά υπάρχουν ζητήματα νομιμότητας, οργάνωσης, εμπορικότητας, είναι πάντα ένα ρίσκο τέτοιοι χώροι, ωστόσο αν οι άνθρωποι που τους τρέχουν είναι διαθέσιμοι να προσφέρουν κάτι ποιοτικό και επαγγελματικό, δεν έχουν σε τίποτα να ζηλέψουν από μια κλασική (ιταλικού τύπου συνήθως) θεατρική σκηνή.

Η απαιτητική καθημερινότητα ενός καλλιτέχνη

Ποια είναι η καθημερινότητα για τον νέο Θεσσαλονικιό ηθοποιό ή γενικότερα καλλιτέχνη στο χώρο του θεάτρου, που καλείται να ισορροπήσει τη συμμετοχή του σε πολλά και διαφορετικά πρότζεκτ, προκειμένου και να βιοποριστεί επαγγελματικά; 

Ανθούλα Αηδώνη: Ο ηθοποιός, που ήδη περιγράφεται από την ερώτηση, εύχεται με όλο του το είναι η μέρα να είχε 40 ώρες. Πέρα από το τρέξιμο που χρειάζεται για να ανταπεξέλθεις στα πολλά πρότζεκτ, απ’ τη μια όντας τυχερός που τα έχεις και απ’ την άλλη αναγκασμένος να τα έχεις για να μπορέσεις να βιοποριστείς, έχεις και το άγχος της τυχόν αποτυχίας τους, που ευτυχώς εξισορροπείται με την αδρεναλίνη της δημιουργίας με άτομα που νιώθεις περηφάνια να αποκαλείς συνεργάτες.

Σε όλη αυτή την καθημερινότητα της “τρέλας”, τον βασικότερο ρόλο παίζει η ψυχική υγεία του καθενός, το πόσο συνειδητά ειλικρινής είναι με τον εαυτό του και πόσο υπακούει στις ανάγκες του. Μετά έχουμε και αυτό που αποκαλούμε προσωπική ζωή, που στον βωμό της τέχνης ίσως παραμερίζουμε, αλλά όταν συνειδητοποιούμε πως είναι εκεί για να μας προσφέρει στιγμές διαφυγής, γαλήνης και απόλαυσης πρέπει να κάνουμε λίγο σκόντο στο ταραχώδες πρόγραμμα μας για να μας κάνουμε αυτό το δώρο που όλοι έχουμε ανάγκη. Εν συντομία, για να κάνεις τέχνη πρέπει να είσαι ειλικρινής για και με τον εαυτό σου, τις ανάγκες σου και να σέβεσαι τους χρόνους σου.

Οι στόχοι και το όραμα της ομάδας

Ποιοι είναι οι στόχοι και τα όνειρα των Monks από εδώ και πέρα;

Ανθούλα Αηδώνη: Με το πιο φρέσκο επικείμενο πρότζεκτ μας ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ ΑΛΚΗΣΤΗ ελπίζουμε και πιστεύουμε ότι θα πετύχουμε έναν στόχο από αυτούς που έχουμε θέσει, να μπορέσουμε να φέρουμε τη δουλειά μας από τη Θεσσαλονίκη σε μια Αθηναϊκή σκηνή, κάτι που ίσως να συμβεί πολύ σύντομα. Ο βασικότερος στόχος όμως παραμένει, η Θεσσαλονίκη να γεμίσει θεατρικές επιλογές και κοινό που θα τις προτιμά στον πολύτιμο και ελάχιστο ελεύθερο του χρόνο.

Promo παράστασης Ευριπίδου Άλκηστη από την θεατρική εταιρεία Monks

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

  • Μετάφραση: Γεώργιος Τσοκόπουλος
  • Σκηνοθεσία: Γιάννης Μαυρόπουλος
  • Βοηθοί σκηνοθέτη: Μυρσίνη Καρματζόγλου, Βικτώρια Παπαδοπούλου – Σισκοπούλου
  • Β’ βοηθός σκηνοθέτη: Δανάη Πάλλα
  • Σκηνογραφία: Εύα Σουγιουλτζή
  • Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Πάνος Τσαμουράς
  • Φωτισμοί: Γιώργος Μιχαλάκος
  • Κατασκευή σκηνικών: Κώστας Χατζηκαλλινικίδης
  • Επιμέλεια εθίμου Gjëmë: Μυρσίνη Καρματζόγλου
  • Σχεδιασμός αφίσας: Αγγελίνα Τερσενίδου
  • Βίντεο τρέιλερ: Άγγελος Χαραλάμπους
  • Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσινάρης
  • Σχεδιασμός προώθησης – Social Media: Ανθούλα Αηδώνη
  • Επικοινωνία: Νίκη Ζερβού

Επί σκηνής:

  • Μυρσίνη Καρματζόγλου (Άλκηστη/μέλος χορού)
  • Γιάννης Μαυρόπουλος (Άδμητος/Θάνατος)
  • Ιωάννης Καμπούρης (Ηρακλής/μέλος χορού)
  • Βικτώρια Παπαδοπούλου – Σισκοπούλου (Υπηρέτρια/μέλος χορού)
  • Γιώργος Κωνσταντίνου (Απόλλων/Φέρης/ μέλος χορού)
  • Υρώ Τσάμογλου (μέλος χορού)
  • Ανθούλα Αηδώνη (μέλος χορού)
  • Κωνσταντίνος Τσώνης (μέλος χορού)

Μουσικοί επί σκηνής (ως μέλη του χορού):

  • Κωνσταντίνος Καλαμάκης (βιολί)
  • Βασιλική Μπεκιάρη (βιόλα)
  • Δημήτρης Σταύρου (καβάλ)

Tους MONKS θα τους βρείτε στα παρακάτω links: 

https://www.facebook.com/monkstheatregroup/

https://www.instagram.com/monks.thea/

]]> Θεατρική ομάδα Bloom: Η θεατρική Θεσσαλονίκη μέσα από τα μάτια ταλαντούχων νέων της  https://blog.stageyouridea.com/theatriki-omada-bloom-thessaloniki/ Sat, 06 May 2023 19:49:10 +0000 https://blog.stageyouridea.com/?p=3371

Πίνακας Περιεχομένου

Συνέντευξη που παραχώρησε η θεατρική ομάδα Bloom στην StageYourIdea

Νέοι και ταλαντούχοι, με σπουδές στο αντικείμενό τους, εξοπλισμένοι με γνώσεις και ταλέντο φιλοδοξούν να αφήσουν το δικό τους στίγμα στον θεατρικό χάρτη της Θεσσαλονίκης. Με αφορμή την νέα τους πρωτότυπη θεατρική δουλειά με τίτλο «Γιορταστές: είμαστε #GiaTaPanigiria», η οποία αποτελεί μέρος της διοργάνωσης – θεσμού «Ανοιχτή Θεατρική Σκηνή της Πόλης 2023», συναντήσαμε τα τρία ιδρυτικά μέλη της ομάδας, Άννα Μαρία Γάτου, Μαρίνα Κωνσταντινίδου και Ανδρέα Παράσχο και κάναμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση εφ’ όλης της ύλης μαζί τους, σχετικά με το τι σημαίνει να είσαι νέος δημιουργός και καλλιτέχνης στη Θεσσαλονίκη του 2023.

Η θεατρική ομάδα Bloom ανεβάζει την παράστασή της «Γιορταστές: είμαστε #GiaTaPanigiria» στο Δημοτικό Θέατρο Άνετον, στις 24 και 25 Μαϊου.

Τα μέλη της θεατρικής ομάδας Bloom μάς συστήνονται

Θεατρική ομάδα Bloom

Άννα – Μαρία Γάτου:

Είμαι ηθοποιός και αποφοίτησα από το τμήμα Θεάτρου πριν λίγους μήνες. Στην ομάδα συμμετέχω κυρίως ως ηθοποιός και ασχολούμαι με την οργάνωση παραγωγής μαζί με τον Ανδρέα και την Μαρίνα.

Μαρίνα Κωνσταντινίδου:

Είμαι η σκηνογράφος και ενδυματολόγος, της ομάδας, απόφοιτη του τμήματος Θεάτρου της σχολής Καλών Τεχνών ΑΠΘ. Με την Άννα-Μαρία και τον Ανδρέα έχουμε αναλάβει το κομμάτι της παραγωγής και της προώθησης.

Ανδρέας Παράσχος:

Είμαι ο σκηνοθέτης της ομάδας, έχοντας αποφοιτήσει από το Τμήμα Θεάτρου της σχολής Καλών Τεχνών Α.Π.Θ. με κατευθύνσεις την Υποκριτική και την Σκηνοθεσία. Μαζί με την Άννα-Μαρία και την Μαρίνα είμαστε τα ιδρυτικά μέλη της ομάδας δουλεύοντας πάνω στο κομμάτι της οργάνωσης και της παραγωγής.

Λίγα λόγια για την παράσταση “Γιορταστές: είμαστε #GiaTaPanigiria”

Θεατρική ομάδα Bloom στο θέατρο

Ποια ήταν η έμπνευση πίσω από το πρωτότυπο αυτό δρώμενο; Και τι σας έκανε να επιλέξετε την μυθολογική μορφή του Διόνυσου ως έναυσμα για να ξετυλίξετε το θεατρικό νήμα της παράστασής σας;

Μαρίνα: Η ανάγκη της ομάδας να καταπιαστεί με κάτι ‘’εύθυμο’’, κόντρα στους καιρούς που διανύουμε. Τα παραδοσιακά έθιμα και τα πανηγύρια είναι υλικά που έχουν άρρηκτη σύνδεση με τον καθένα μας προσωπικά και με την κοινωνία μας γενικότερα. Ακόμα, ήταν μία πολύ μεγάλη πρόκληση πως αυτά τα γεγονότα θα μπορούσαν τα παρασταθούν σκηνικά. Μέσα από την έρευνα συνειδητοποιήσαμε ότι υπάρχουν πολύ βαθιές συνδέσεις ανάμεσα σε αυτά τα υλικά.

Ανδρέας: Πάντα προσπαθούμε και επιλέγουμε ένα κείμενο ή ένα είδος θεάτρου που εκείνη την στιγμή το έχουμε ανάγκη. Η ανάγκη της ομάδας, ήταν (και είναι) να καταπιαστούμε με ένα έργο που θα μιλάει για μια «καινούρια» άνοιξη. Μέσα από την εξερεύνηση των ελληνικών γιορτών του χθες και του σήμερα, έχουμε την ανάγκη να πιαστούμε ξανά σε έναν κύκλο και να κοιτάξουμε ο ένας τον άλλο στα μάτια. Πολύ γρήγορα συνειδητοποιήσαμε ότι δεν μπορούσε να λείπει από αυτήν την Γιορτή, η παρουσία το Θεού Διονύσου, ως θεός του γλεντιού και του κρασιού, του θεάτρου και της μεταμόρφωσης που μεσολαβεί και παραστέκει στον άνθρωπο.

Το ξεκίνημα και οι προκλήσεις

Η θεατρική ομάδα Bloom έκανε …βουτιά στα βαθιά νερά του 2019 στη Θεσσαλονίκη. Πόσο εύκολο ήταν το ξεκίνημα σε μια τόσο ιδιαίτερη χρονική περίοδο, και δη στη Θεσσαλονίκη;

Άννα-Μαρία: Τα μέλη της ομάδας μας ‘’συναντήθηκαν’’ για πρώτη φορά καλλιτεχνικά μέσα στο Τμήμα Θεάτρου με αφορμή μια εργασία σκηνοθεσίας του Ανδρέα Παράσχου, η οποία μας οδήγησε στη πρώτη επαγγελματική δουλειά της ομάδας, το Όνειρο στο Κύμα το οποίο παρουσιάστηκε το 2022 στο Θέατρο Άνετον, το ΔΗΠΕΘΕ Σερρών και στο Θέατρο Αυλαία. Το ξεκίνημα μας είχε διάφορες προκλήσεις, όπως σε κάθε νέα ομάδα, αλλά μέσα από αυτό ενδυναμωθήκαμε και μάθαμε να λειτουργούμε συλλογικά και με σεβασμό στην δουλειά και τις ιδιαιτερότητες του καθενός.

Ανδρέας: Πάντα μια βουτιά-ένα ξεκίνημα έχει δυσκολίες. Από το τί θέλουμε να πούμε καλλιτεχνικά σαν ομάδα, μέχρι και πρακτικά αν μπορούμε, οικονομικά και οργανωτικά, να σταθούμε απέναντι στις δυσκολίες που υπάρχουν στο επάγγελμά μας. Σε μια Θεσσαλονίκη που έχει τη διάθεση να έρθει σε επαφή με πιο πειραματικές παραστάσεις, αλλά παράλληλα κάτι την φοβίζει. Μας βοήθησε αρκετά ότι δουλεύαμε όλοι/ες μαζί από την σχολή. Το πιο δύσκολο σημείο πάντως είναι να πάρεις την απόφαση να κάνεις την βουτιά!

Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που καλείται μία νέα θεατρική ομάδα ταλαντούχων καλλιτεχνών να αντιμετωπίσει στην προσπάθειά της, όχι μόνο να επιβιώσει, φυσικά, αλλά και να προβάλλει ενδιαφέρουσες παραστάσεις, εξελισσόμενη παράλληλα και η ίδια;

Άννα- Μαρία: Αρχικά ένα πολύ σημαντικό ζήτημα είναι η έλλειψη οικονομικών πόρων. Για παράδειγμα μία ομάδα που δεν έχει επιχορηγηθεί, καλείται να καλύψει όλα τα πάγια έξοδα για πρόβες, συντελεστές και τεχνικά μέσα χωρίς κάποια εξωτερική υποστήριξη. Αυτό μεταφράζεται συνήθως στο ότι τα μέλη της ομάδας κάνουν παράλληλα άλλες δουλειές για να χρηματοδοτήσουν το εκάστοτε καλλιτεχνικό πρότζεκτ που τρέχει, ενώ παράλληλα προσπαθούν να μη γίνει κάποια «έκπτωση» στο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα.

Μαρίνα: Ακόμη, διανύουμε μία περίοδο, που τόσο η τέχνη γενικότερα όσο και οι καλλιτέχνες ειδικότερα, απαξιώνονται από την πολιτεία, είτε με την υποβάθμιση των πτυχίων τους, είτε με την αντιμετώπιση του επαγγέλματος τους ως χόμπυ- κοινωφελή εργασία. Δυστυχώς, αδυνατούμε να αντιληφθούμε ως κοινωνία ότι η τέχνη δεν είναι «προϊόν», γι΄ αυτό και είναι απαραίτητο να επιχορηγείται. Αυτό σημαίνει ότι η πολιτεία οφείλει να δημιουργεί ένα πρόσφορο έδαφος για δημιουργία και καλλιτεχνική έρευνα και όχι να μειώνει όλο και περισσότερο την γενικότερη υποστήριξη στους καλλιτέχνες.

Η ξενάγηση στα παρασκήνια της καθημερινότητας και των πρακτικών ζητημάτων

Θεατρική ομάδα Bloom πάνω σε θεατρική σκηνή

Θα θέλατε να μας ξεναγήσετε για λίγο στα… παρασκήνια της θεατρικής ομάδας και στον τρόπο που ξεπερνάτε καθημερινά πρακτικά προβλήματα; Για να γίνω πιο σαφής,

α. έχετε κάποιο συγκεκριμένο χώρο όπου κάνετε σταθερά τις πρόβες σας;

β. για να επικοινωνήσετε μεταξύ σας ως μέλη της ομάδας χρησιμοποιείτε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το τηλ ή κάποιο σύστημα διαχείρισης πρότζεκτ/εργασιών, όπως το trello και το notion ή κάτι άλλο; Έχετε εξωτερικούς συνεργάτες, σταθερούς ή έκτακτους, για την περαιτέρω προώθηση ενός έργου ή μιας παράστασής σας ή ακόμη και για κάποιον άλλο λόγο;

Μαρίνα: Δυστυχώς, δεν έχουμε κάποιον σταθερό χώρο προβών, αυτό σημαίνει ότι νοικιάζουμε ήδη υπάρχοντες χώρους ανάλογα με τις ανάγκες μας την εκάστοτε περίοδο. Η έλλειψη σταθερής στέγης δημιουργεί διαφόρων ειδών ζητήματα, από τον προγραμματισμό των προβών, το κόστος του ενοικίου, τον αποθηκευτικό χώρο, την έλλειψη ειδικού χώρου για κατασκευές, αλλά και την αναγκαστική προσαρμογή μας στο υπάρχον πρόγραμμα του χώρου.

Άννα-Μαρία: Επειδή εκτός από συνεργάτες πλέον, έχουμε γίνει και φίλοι μετά από αυτά τα χρόνια, η επικοινωνία μας γίνεται αβίαστα. Χρησιμοποιούμε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την εσωτερική μας οργάνωση και τον διαμοιρασμό αρμοδιοτήτων και φυσικά κάνουμε συναντήσεις όπου συζητάμε και παίρνουμε όλες μας τις αποφάσεις συλλογικά. Έχουμε κάποιους εξωτερικούς συνεργάτες όπως δραματουργούς, φωτογράφους, επικοινωνιολόγους, μουσικούς, γραφίστες, τεχνικούς, με τους οποίους προσπαθούμε να στήσουμε μία σταθερή σχέση συνεργασίας.

Μαρίνα: Γενικότερα, όπως πιστεύουμε στη δύναμη της ομάδας, πιστεύουμε στην αξία της ύπαρξης σταθερών συνεργατών, γιατί με αυτόν το τρόπο χτίζεται μια σχέση εμπιστοσύνης και ένας αποτελεσματικότερος κώδικας επικοινωνίας που αναπόφευκτα οδηγεί σε ένα καλύτερο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Σαν ομάδα εκτιμούμε ότι ο καθένας έχει την ειδικότητα του. Στο θέατρο πολλά διαφορετικά ισότιμα μέλη συνθέτουν ένα «όλον» ο καθένας από την δική του επαγγελματική σκοπιά. Με αυτή την παραδοχή ως βάση, αναθέτουμε πάντα στον εκάστοτε ειδικό την αρμοδιότητα που του αναλογεί, χωρίς να σκεφτούμε το κόστος.

Το προφίλ του θεατρικού κοινού της Θεσσαλονίκης

Το θεατρικό κοινό της Θεσσαλονίκης αγκαλιάζει τις νέες θεατρικές ομάδες;

Σας ρωτώ από την εμπειρία σας, δεδομένου ότι η Θεσσαλονίκη θεωρείται παραδοσιακά μια θεατρική πόλη. Ή τελικά είναι ένα πιο συντηρητικό κοινό που προτιμά τις θεατρικές ‘πεπατημένες’, ακόμη κι όταν μπορεί να συνοδεύονται από την αντίστοιχη έμπνευση;

Μαρίνα: H Ανοιχτή Σκηνή της Πόλης φέτος έλαβε πλέον των 50 αιτήσεων από νέες ομάδες, Αυτό από μόνο του δείχνει ότι υπάρχουμε πολλοί νέοι άνθρωποι που προσπαθούμε να δημιουργήσουμε και να υπάρξουμε καλλιτεχνικά στο πρώτο μας ξεκίνημα.

Το φεστιβάλ του δήμου Θεσσαλονίκης είναι μια πολύ όμορφη πρωτοβουλία η οποία μπορεί να αναδείξει την ανάγκη αυτή και να ανοίξει ίσως έναν δρόμο ώστε η πόλη μας να κρατήσει κάποιες από τις ομάδες της εδώ. Διότι δεν χρειάζεται να γελιόμαστε, η λύση της Αθήνας για τους περισσότερους από εμάς γίνεται αναγκαστικός μονόδρομος, ενώ αυτό που θα θέλαμε θα ήταν να μετατραπεί σε επιλογή. Αν, λοιπόν, υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες πιστεύουμε ότι το κοινό της πόλης που δείχνει την παρουσία του είτε στα διάφορα φεστιβάλ, είτε την στήριξη του σε όλες τις περιοδείες, κυρίως από του Αθηναϊκούς θιάσους, θα στηρίξει έμπρακτα και τις νέες ομάδες και τους τοπικούς καλλιτέχνες.

Άννα- Μαρία: Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Τα τελευταία χρόνια έχει δοθεί ένας κάποιος χώρος στις νέες ομάδες της πόλης. Αλλά χρειάστηκε πολλή δουλειά και επιμονή από μέρους μας. Το κοινό στηρίζει τις νέες ομάδες, αλλά πάντα μια αθηναϊκή παραγωγή εμπνέει μεγαλύτερη ασφάλεια στους Θεσσαλονικιούς θεατές. Δυστυχώς, έχουμε δρόμο να διανύσουμε μέχρι να γίνει η Θεσσαλονίκη μια πόλη που στηρίζει πραγματικά τους νέους καλλιτέχνες, τόσο ως θεατρικό κοινό, όσο και με την δημιουργία και περαιτέρω ανάπτυξη υποστηρικτικών θεσμών για τους νέους καλλιτέχνες, όπως η Ανοιχτή Θεατρική Σκηνή της Πόλης.

Η ανάγκη αξιοποίησης των εναλλακτικών αιθουσών από θεατρικές και καλλιτεχνικές ομάδες

Θεατρική ομάδα Bloom παρατεταγμένη στα θεωρία

Όλο και περισσότερες αίθουσες στη Θεσσαλονίκη – δεν αναφέρομαι μόνο στις παραδοσιακά θεατρικές αίθουσες αλλά σε πιο εναλλακτικούς χώρους – ενδιαφέρονται να φιλοξενήσουν από ολοκληρωμένες παραστάσεις μέχρι άλλου είδους θεατρικά δρώμενα, ίσως πιο υβριδικά.

Ποια είναι η άποψη σας για έναν ανέβασμα της δουλειά σας σε τέτοιες αίθουσες; Αναφέρομαι είτε σε καλλιτεχνικά καφέ ή μπαρ είτε σε αίθουσες όπου διοργανώνονται εργαστήρια, σεμινάρια κ.ο.κ. Υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις που πρέπει να έχουν αυτές για να λειτουργήσουν με αυτόν τον τρόπο; 

Άννα-Μαρία: Είμαστε μία ομάδα που πειραματίζεται κυρίως σε αμιγώς θεατρικούς χώρους. Φυσικά θα είμασταν ανοιχτοί στη συνεργασία με έναν εναλλακτικό χώρο, εφόσον ταίριαζε εκείνη την περίοδο στο δικό μας καλλιτεχνικό πρότζεκτ και πληρούσε τα απαραίτητα κριτήρια (όπως ο τεχνικός εξοπλισμός για παράδειγμα). Αν και ανάλογα με το πρότζεκτ και τον εκάστοτε μη θεατρικό χώρο, αλλάζουν και οι υλικοτεχνικές ανάγκες. Ωστόσο πιστεύουμε ότι η επιλογή μη θεατρικών χώρων για την υλοποίηση μιας παράστασης είναι καλό να προκύπτει ως επιλογή και όχι ως λύση ανάγκης λόγω έλλειψης θεατρικών σκηνών.

Η έλλειψη αυτή, στην πόλη μας είναι γεγονός. Δυστυχώς δεν υπάρχουν κατάλληλοι θεατρικοί χώροι, όπως ένα blackbox ή μία πειραματική σκηνή, και κάποιες άλλες σκηνές που υπάρχουν και απευθύνονται σε νέες ομάδες – δηλαδή μπορούν οι ομάδες να ανταπεξέλθουν στα έξοδα των σκηνών αυτών – είναι συνήθως ακατάλληλες ή με ανεπαρκή εξοπλισμό, με ελάχιστες εξαιρέσεις.

Μαρίνα: Σε αυτό το σημείο να αναφέρουμε ότι υπάρχουν πολλοί “εναλλακτικοί” χώροι στη Θεσσαλονίκη που ξεφεύγουν από ένα καφέ-μπαρ και μένουν ανεκμετάλλευτοι, όπως για παράδειγμα το Φιξ ή τα Σφαγεία και οι οποίοι θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν -κάτι που συμβαίνει στην Αθήνα- για πλήθος θεατρικών, μουσικών, εικαστικών, χορευτικών και ερευνητικών καλλιτεχνικών δράσεων.

 

Η καλλιτεχνική επιβίωση των νέων ηθοποιών στην Θεσσαλονίκη

Ποια είναι η καθημερινότητα για τον/την νέο/α Θεσσαλονικιό/ιά ηθοποιό ή γενικότερα καλλιτέχνη στο χώρο του θεάτρου, που καλείται να ισορροπήσει τη συμμετοχή του/της σε πολλά και διαφορετικά πρότζεκτ, προκειμένου και να βιοποριστεί επαγγελματικά; 

Ανδρέας: Έχουμε φτάσει στο σημείο να το θεωρούμε δεδομένο δυστυχώς. Είμαι εννοείται της άποψης ότι «όλα στο τέλος γίνονται» και έτσι συμβαίνει, ωστόσο είναι τρομακτικά απαιτητικό. Και ναι, είμαστε νέοι καλλιτέχνες και το αντέχουμε σωματικά και πνευματικά, αλλά σίγουρα χάνουμε ένα μεγάλο κομμάτι της προσωπικής μας ευχαρίστησης και ελευθερίας εκτός δουλειάς. Μια καθημερινότητα από πρόβα σε θέατρο και το αντίθετο.

Άννα-Μαρία: Στη πραγματικότητα βρισκόμαστε σε ένα συνεχές κυνήγι με τον χρόνο και πηγαίνουμε από την μία πρόβα στην επόμενη. Όση γοητεία κι αν έχει για ένα διάστημα, το ιδανικό για έναν επαγγελματία είναι να βρίσκεται σε 1-2 καλλιτεχνικά πρότζεκτ τη φορά, ώστε να μπορέσει να είναι παραγωγικός και να έχει -μια άγνωστη λέξη για τους περισσότερους νέους καλλιτέχνες- προσωπικό χρόνο.

Σχέδια για το μέλλον

Τα σχέδια σας για την επόμενη μέρα της Bloom;

Ανδρέας: Η παράσταση «ΓΙΟΡΤΑΣΤΕΣ: είμαστε #GiaTaPanigiria» κάνει την πρεμιέρα της στο πλαίσιο του φεστιβάλ «Ανοιχτή Θεατρική Σκηνή της Πόλης 2023» μόνο για 2 μέρες στις 24-25 Μαϊου στο Δημοτικό Θέατρο Άνετον, έπειτα τον Ιούνιο θα ταξιδέψει για 2 μόνο παραστάσεις στην Αθήνα και του χρόνου στόχος μας είναι να πάει σεζόν σε ένα από τα κεντρικά θέατρα της Θεσσαλονίκης. Παράλληλα θέλουμε να δημιουργήσουμε και την καινούρια μας θεατρική παραγωγή!

Θα τους βρείτε στα παρακάτω links:

https://www.facebook.com/bloomtheatregroup/

https://www.instagram.com/bloomtheatregroup/

]]> Θεατρικές σκηνές ως βραδινή έξοδος – μέρος 1ο https://blog.stageyouridea.com/theatrikes-skines-vradini-eksodos-meros-1o/ Sun, 06 Nov 2022 19:33:20 +0000 https://blog.stageyouridea.com/?p=668

Πίνακας Περιεχομένων

Αμιγώς τεχνόφιλη πόλη η Θεσσαλονίκη, φιλοξενεί στους κόλπους της δεκάδες επί δεκάδων θεατρικές σκηνές αλλά και καλλιτεχνικές, μουσικές, εικαστικούς, κάθε είδους περφόρμερ. Μια πολύχρωμη πολιτιστική βεντάλια που κρύβει ποικίλλες, ευφάνταστες, δημιουργικές, επενδυμένες με μεράκι και ταλέντο πολιτιστικές προτάσεις. Το θέατρο κατέχει, ίσως, τη μερίδα του λέοντος σε αυτήν την καλλιτεχνική παλέττα, καθώς νέοι ηθοποιοί, σκηνοθέτες, σκηνογράφοι, θεατρολόγοι διαρκώς ‘ξεπηδούν’ από τις σχολές της πόλης και καταθέτουν την δική τους πρόταση… επί σκηνής.

Η Θεσσαλονίκη διαθέτει σκηνικά «διαμαντάκια», αίθουσες εξοπλισμένες με όλο το απαραίτητο επαγγελματικό εξοπλισμό, που μπορούν να προσφέρουν σκηνικές λύσεις.    

Περφορμανς σε θεατρική σκηνή

Γιατί να επιλέξω θέατρο για την έξοδό μου;

Σε αυτήν την ερώτηση, οι Θεσσαλονικείς έδιναν ανέκαθεν μια πλούσιας επιχειρηματολογίας καταφατική απάντηση. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι στην ετήσια γιορτή των Δημητρίων για την πόλη της Θεσσαλονίκης, κυριαρχούν οι θεατρικές προτάσεις και οι παραστάσεις από θρυλικούς καλλιτέχνες του ξένου ρεπερτορίου αλλά και μικρότερες, υπερταλαντούχες εγχώριες καλλιτεχνικές ομάδες που ενδύουν με την δική τους φρέσκια ματιά έργα κλασικά ή δοκιμάζουν και δοκιμάζονται σε πρωτότυπα, σημερινά κείμενα. 

«Τέχνη και ψυχαγωγία με μια σύγχρονη καλλιτεχνική ματιά είναι τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν το φεστιβάλ των Δημητρίων ενώ το πρόγραμμά του καλύπτει όλο το φάσμα της καλλιτεχνικής δημιουργίας» δήλωσε η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Τουρισμού Μαρία Καραγιάννη όπως αναφέρεται στην δημοφιλή πολιτιστική πλατφόρμα ThessCulture. Θα προσθέταμε ότι το πνεύμα του φεστιβάλ αντανακλά εν όλω την πολιτισμική ταυτότητα του φιλότεχνου κοινού της Θεσσαλονίκης το οποίο αγκαλιάζει με ενθουσιασμό τις παραστάσεις, και γενικότερα τις παραστατικές τέχνες, στηρίζει τις θεατρικές ή καλλιτεχνικές ομάδες, αναζητά προτάσεις πολιτιστικές που προσφέρουν θέαμα και σκέψη.

Τι πρέπει να γνωρίζω αν θέλω να δω καλό θέατρο στην πόλη;

  • Η πόλη βρίθει πολιτιστικών προτάσεων και θεατρικών ομάδων με κλασικό και μοντέρνο ρεπερτόριο. Ο χώρος που ανεβαίνει μια παράσταση, όμως, παίζει το δικό του «ρόλο» στο έργο, ίσως όχι δραματουργικά, αλλά σίγουρα ουσιαστικά και πρακτικά. 
  • Μία αίθουσα που διαθέτει θεατρική σκηνή διαθέτει ορισμένα απαραίτητα στοιχεία που εγγυώνται αφενός το επαγγελματικό «ανέβασμα» θεατρικών έργων και άλλων θεαμάτων ή ακόμη και την πραγματοποίηση προβολών αφετέρουν την απρόσκοπτη αισθητική απόλαυση από μέρους του κοινού.
  • Γενικότερα, στις παρασταστικές τέχνες η αίθουσα ως χώρος διοργάνωσης συχνά αναδεικνύεται στον «αθέατο» ή τον παραγνωρισμένο πρωταγωνιστή, καθώς εκεί διαδραματίζεται η πλοκή, εκτυλίσσεται η δράση και κινούνται οι χαρακτήρες του έργου. Πρόκειται, αναμφίβολα, για μια αμφίδρομη, διαδραστική σχέση της αίθουσας με το ίδιο το κείμενο αλλά και το πνεύμα του έργου.
  • Συχνά, αν όχι πάντα, ο χαρακτήρας και η ιδιαίτερη ταυτότητα της αίθουσας τύπου θεατρικής σκηνής αντανακλάται τόσο στους καλλιτέχνες που καλούνται εκεί να ανεβάσουν το δημιούργημα της φαντασίας και του ταλέντου τους αλλά και στους ίδιους τους θεατές ή θαμώνες, που επιλέγουν ακριβώς μία συγκεκριμένη αίθουσα – θεατρική σκηνή έναντι κάποιας άλλης, όπως και μια θεατρική ή πολιτιστική πρόταση, αντίστοιχα, έναντι κάποιας άλλης, επειδή ακριβώς προσιδιάζει στα δικά τους ιδιοσυγκρασιακά στοιχεία, στο προσωπικό τους γούστο και την ιδιαίτερη αισθητική. Όλα, λοιπόν, συνδέονται και βρίσκονται σε μία διαλεκτική σχέση μεταξύ τους. Δεν είναι τυχαίο, για παράδειγμα, ότι, συνήθως, το σύνηθες ή κλασικό κοινό ενός Μεγάρου Μουσικής ή μίας μεγάλης αίθουσας κρατικού πολιτιστικού οργανισμού το Σαββατόβραδο, παρουσιάζει ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά, διαμετρικά αντίθετα με μία θεατρική σκηνή που προσεγγίζει τη θεατρική δημιουργία με μία πιο πειραματική διάθεση.
Εκτυλισσόμενη παράσταση σε θεατρική αίθουσα

Μπορεί να συνδυαστεί ο αυστηρός επαγγελματισμός με την «ελευθεριακή» καλλιτεχνική έκφραση;

  • Υπάρχουν θεατρικές αίθουσες που συνδυάζουν αρμονικά τον καλώς εννοούμενο αυστηρό επαγγελματισμό, χωρίς να αλλοιώνει καθόλου τον ιδιαίτερα καλλιτεχνικό και δημιουργικά ελεύθερο πνεύμα των ανθρώπων που καλούνται στην εκάστοτε σκηνή να παρουσιάσουν έργα τους. 
  • Ο επαγγελματισμός αντικατοπτρίζεται στην συνολική υποδομή και τις τεχνικές δυνατότητες που προσφέρει η αίθουσα. Αυτές οι δυνατότητες μπορούν να περιλαμβάνουν το είδος της διαρρύθμισης, ή ακόμη και της τμηματοποίησης του χώρου, που επιτρέπει στους καλλιτέχνες να κινηθούν με ευελιξία, να «επέμβουν» ουσιαστικά σκηνοθετικά και σκηνογραφικά, μετατοπίζοντας μέρη της σκηνής, αν κάτι τέτοιο κρίνεται απαραίτητο για να εξυπηρετήσει τις σκηνικές ανάγκες του έργου.
  • Διαχρονικές, και θεμελιωμένες στην παράδοση και την ιστορία του θεάτρου, αρχιτεκτονικές νόρμες, υπερτονιζουν ταυτόσημα με την θεατρική εμπειρία αισθητικά στοιχεία, όπως οι κινητές, βαριές θεατρικές κουρτίνες, το μαύρο φόντο (τύπου Black Box), ο κατάλληλος υποβλητικός φωτισμός κ.ο.κ.

Η πρόταση της StageYourIdea: ''Sureal Art Space''

Σκηνή Δημιουργικής Έκφρασης

Αίθουσα: "Σκηνή Δημιουργικής Έκφρασης"

Η ομάδα της StageYourIdea σάς προτείνει την «Σκηνή Δημιουργικής Έκφρασης», ένα ‘Black Box’, που είναι τμήμα του πολυχώρου “Sureal Art Space”, στην οποία απαντώνται με αριστοτεχνικό τρόπο ο πειραματισμός, η ελευθερία έκφρασης, η υλικοτεχνική αρτιότητα, το ευρύ ρεπερτόριο, η ευελιξία των σκηνικών και η ύπαρξη παράλληλων θεματικών γωνιών. Ανταποκρίνεται, λοιπόν, στις ανάγκες και τις υψηλές απαιτήσεις του κοινού της Θεσσαλονίκης το οποίο ενημερωμένο και ανήσυχο, καθώς είναι, αναζητά θεατρικές σκηνές τέτοιου ποιοτικού βεληνεκούς προκειμένου να ικανοποιήσει το ζωηρό φιλοθεατρικό του ενδιαφέρον.

]]>